ریواس

گياه ريواس‏

نام‏هاى ديگر: ريباس- ريباش- ريواج- ريباج- فيل‏گوش- ريوند- يعميضا-

مشخصات: گياهى است چندساله با ساقه‏اى بلند تا يك متر و بيشتر. برگ‏هاى آن برزگ و پهن و پنجه‏اى با كناره‏هاى دندانه‏دار كه به صورت مجتمع در قسمت قاعده گياه قرار دارند، دمبرگ‏ها دراز و گوشتى و قرمز ارغوانى به پهنى چند سانتى‏متر و به قطر 2- 1 سانتى‏متر و قسمت تحتانى آن متّصل به ريشه گياه سفيد و كمى بنفش است، مغز آن سفيد با طعم گس و ترش و آبدار مى‏باشد، ساقه‏هاى موّلد گل از درون انبوه برگ‏ها خارج‏شده و ممكن است به دو تا سه مرهم برسد. در قسمت فوقانى محور ساقه‏ها گل‏هاى خوشه‏اى به رنگ سبز مايل به زرد يا مايل به قرمز ظاهر مى‏شود. ساقه زير زمينى متورم و ضخيمى دارد.

ریواس

ساقه ريواس‏

طبيعت آن: سرد و خشك است.

 خواص درمانى:

1- آن را بخوريد. خنك و مليّن و ملطّف است، مقوى معده و احشا و جگر گرم مى‏باشد، مسكّن حدّت خون است و آن را صاف مى‏كند، قاطع قى صفراوى است، عطش را تسكين مى‏دهد، ضدّ انگل است، اشتها را تحريك مى‏كند، مستى و خمارى را برطرف مى‏سازد، خفقان و وسواس و طاعون و بواسير را درمان مى‏كند.

2- در دهان گرفتن آب آن سلامت دندان‏ها را حفظ مى‏كند.

3- آب برگ آن را بر سر بماليد. تكرار آن از سفيد شدن جلوگيرى مى‏كند.

4– آب آن را با آرد جو مخلوط كرده و ضماد نماييد. جوش‏هاى قرمز پوست را برطرف مى‏سازد، باد سرخ را درمان مى‏كند.

5- چند عدد ساقه ريواس را پس از شكستن كامل بيست دقيقه بجوشانيد بعد به مدت سه روز و هر روز يك ساعت ضماد كنيد. زخم قانقاريا را درمان مى‏كند.

تذكر: مجفف اعصاب و مورث قولنج در مبرودين است، در اشخاص سردمزاج مضر سينه و مضر قوه باه است.

مصلح آن: شربت عود، اينسون و عسل مى‏باشد.

منبع: اسرار گياهان دارويى