خانه / اخبار روز طب سنتی / از بین بردن موهای زائد در طب سنتی

از بین بردن موهای زائد در طب سنتی

برای از بین بردن موهای زائد در طب سنتی روشهای زیادی وجود دارد که هرکدام از روشهای از بین بردن مو زائد در بعضی افراد خیلی خوب موهای زائد را از بین میبرد
پس برای نتیجه گرفتن, حداقل چهار دوره یک روش از بین بردن موهای زائد را امتحان کنید
اکثرا مشاهده مى‏شود که در بدن و صورت خانمها موهائى شبیه به موهاى صورت مردان روئیده است و به زیبائى آنان لطمه مى‏زند. براى از بین بردن موهاى زائد هم مى‏توان از داروهاى گیاهى استفاده نمود و هم مى‏توان با وسائل الکترولیز نسبت به حذف این موها اقدام نمود.
موهای زاید
اینک چند نمونه از داروهائى را که از قدیم براى زایل کردن این موها استفاده مى‏شده یادآور مى‏شویم.
۱- دانه بذر البنج یا بنگ دانه را بکوبند در سرکه تند بجوشانند صاف کنند و هربار که موها را مى‏کنند چند روز و هر روز چند بار از این محلول به جاى کنده شده موها بزنند. این محلول از منفذى که جاى مو بوده نفوذ مى‏کند و چون به پیاز مو برسد آن را از بین مى‏برد و عوارض جانبى هم ندارد بهتر است شخص درازکش کند و از دارو بجاى موها بزنند.

۲- اگر سعد کوفى نوع زعفرانى رنگ را پودر کنند با مختصر کره حیوانى مخلوط نموده پس از کندن موها به جاى آنها بمالند پیاز مو را از بین خواهد برد.

۳- در بسیارى از کتب نوشته شده که قورباغه زهرى یا شوکران کبیر براى از بین بردن موهاى زائد استفاده مى‏شود امّا بنظر اینجانب این دو دارو عوارض جانبى دارند و بهتر است که خودسرانه از این دو دارو استفاده نشود و بعضى نوشته‏اند اگر گوشت جوجه تیغى را در روغنى طبخ کنند و بر جائى که موهاى آن کنده شده بمالند از رویش مو جلوگیرى مى‏کند امّا این امر هم باثبات نرسیده بلکه بتجربه رسیده روغن فوق پیاز مو را قوى‏تر مى‏کند.

۴- اگر سفیداب سرب و پودر زاج سفید را با سرکه یا عصاره بنگ‏دانه مخلوط کنند و پس از کندن موها روزى چند بار جاى موها بمالند اکثر مواقع از رویش مجدد مو جلوگیرى مى‏کند.
داروها و راه‏هاى دیگرى هم در زمان قدیم اعمال مى‏شده که از ذکر آنها خوددارى شده است.

۵- بعد از اصلاح بلافاصله با روغن مورچه پوستو ماساژ بدید که روغن به ریشه موها کنده شده نفوذ و پیاز مو رو از بین ببرد

منبع: خسروى، سید مهدى، طب سنتى خسروى: درمان بیماریهاى مختلف با گیاهان دارویى و مواد طبیعى، ۱جلد، برکت کوثر – همدان، چاپ: اول، ۱۳۸۸ ه.ش.